Model-view-controller (of MVC) is een ontwerppatroon ("design pattern" dat het ontwerp van complexe toepassingen opdeelt in drie eenheden met verschillende verantwoordelijkheden: datamodel (model), datapresentatie (view) en applicatielogica (controller). Het scheiden van deze verantwoordelijkheden bevordert de leesbaarheid en herbruikbaarheid van code. Het maakt ook dat bijvoorbeeld veranderingen in de gebruikersinterface niet direct invloed hebben op het datamodel en vice versa. MVC werd voor het eerst gebruikt in de eerste implementaties van Smalltalk.

Het grote voordeel van het patroon is dat er heel gemakkelijk nieuwe soorten views toegevoegd kunnen worden zonder het model aan te passen. Zo was het in 1994 reeds mogelijk om in Smalltalk te programmeren via een web-interface. Smalltalk implementeerde daartoe gewoon een html-view op zichzelf. Het resultaat was VisualWave, een webversie van VisualWorks (de naam van het Smalltalk-systeem). Dit was enkel mogelijk door het feit dat de hele Smalltalk-ontwikkelingsomgeving volledig volgens het MVC-patroon was geschreven.

Is het dan niet beter om gewoon de processing data gescheiden te houden van de GUI gedeelte en de data voor mensen die aan de GUI werken het simpel te representeren?
Dan hoeft diegene die aan de GUI werkt niet moeilijk te denken en kan makkelijk herbruikt worden voor andere GUI scripts en vice versa.
volgensmij de zelfde voordelen?